Alles over de Uitvaart.

http://www.uitvaart.nl/

Onderzoek naar laatste levensfase

Om de zorg beter aan te laten sluiten op de wensen van mensen in hun laatste levensfase

heeft het Transmuraal netwerk onderzoek laten doen naar die wensen.

Doel was inzicht te krijgen in de wijze waarop de verschillende bevolkingsgroepen

aankijken tegen de laatste levensfase.

Welke wensen men heeft ten aanzien van de zorg.

Neem eens een kijkje op de site doodgewonbespreekbaar.nl

Alles over de Palliatieve zorg.

Deze site heeft alle gegevens wat betreft het zo rustig en comfortabel laten verlopen

van het laatste stukje van het leven; http://www.palliatievezorg.nl

Een kribbige oude vrouw, niet meer bij de tijd.

Een beetje onzeker, met starende ogen.

Een oude vrouw, die met haar eten knoeit en die geen antwoord geeft, als je met een hard

stemmetje tegen haar zegt: 'Ik wou dat je het nou maar eens probéérde.'

Een oude vrouw die schijnbaar niets merkt van de dingen die jij doet.

Die steeds weer iets kwijt is, een kous of een schoen.

Die zonder tegenstribbelen laat doen wat jij wilt.

Die met wassen en eten de lange dagen laat vullen. Denk je dat? Zie je dat?

Doe dan je ogen eens open, zuster. Je kijkt niet eens naar me. Ik zal je zeggen wie ik ben,

als ik hier zo zit. Als ik plas op jouw bevel, en eet, wanneer jij het wilt.

Ik ben een jong meisje van tien, met een vader en een moeder, met broers en zusters, die van elkaar houden.

Een bruid van twintig ben ik en mijn hart springt op als ik denk aan de belofte die ik deed. Vijfentwintig ben ik,

en ik heb zelf kinderen die me nodig hebben om een veilig, gelukkig huis te bouwen.

Een vrouw van dertig ben ik en de kleintjes worden snel groot, verbonden door banden die zullen blijven.

Veertig ben ik. Mijn zoontjes zijn volwassen geworden en uitgevlogen.

Maar mijn man is bij me om te zorgen dat ik niet treur. Vijftig ben ik, en weer spelen er kinderen op mijn schoot.

Dan komen er donkere dagen. Mijn man is dood. Ik kijk naar de toekomst en ik huiver van angst.

Want mijn kinderen hebben nu zelf een gezin. Ik denk aan de jaren van liefde die ik kende.

Nu ben ik een oude vrouw. De tijd is wreed. Het is een grap van de tijd, ouderen er als dwazen te laten uitzien.

En er zit nu een steen op de plaats waar ik ooit een hart had.

Maar... binnen in dat oude karkas woont nog dat jonge meisje. Soms klopt mijn oude hart wat sneller.

Ik herinner me de vreugde en de pijn. Ik heb weer lief. Ik leef mijn leven opnieuw.

Ik denk aan de jaren die voorbij zijn, te snel vervlogen, en ik accepteer de harde waarheid dat niets kan duren.

Doe je ogen open, zuster, en kijk. Niet naar die kribbige oude vrouw. Kijk eens goed, zuster. Kijk eens naar... mij."

(Uit: Beelden als inspiratiebron, B. Voorhoeve)